اطلاعات

اگر چه میل به بازی در سنین بالا کم کم کاهش پیدا می کند و کارهای روزمره ی زندگی و مسئولیت ها جای آن را می گیرد، امّا اعتقاد روانشناسان بر این است که انسان تا پایان عمر تمایل به بازی و تجربه کردن دوباره ی دوران کودکی خود را دارد.
امروزه بازی به عنوان یکی از عوامل مهم در آماده سازی کودک به منظور پذیرش نقش در آینده محسوب می شود؛ به طوری که می توان گفت فقط عامل تخلیه ی انرژی اضافه ی کودک، اتلاف وقت یا جلوگیری از شلوغی نیست بلکه اثر و فرآیند زیادی در تندرستی روحی، روانی و رشد تفکر و تخیل کودک دارد چرا که بازی نقش غیرمستقیم آموزشی برای کودک به ویژه در هفت سال اول زندگی را دارد.
بازی یکی از اساسی ترین جنبه های زندگی کودک محسوب می شود و در واقع به کودک این فرصت را می دهد تا خود را برای ورود به دنیای بزرگسالی آماده کند. از این لحاظ شرایط محیطی بازی، آزادی کودک در بازی، نوع اسباب بازی مورد استفاده و مدت زمانی که صرف بازی می کند، اهمیّت بسیار شایانی در روند رشد شخصیت و آموزش های تربیتی در کودک دارد.
مادران از ابتدای دوران شیرخوارگی از طریق اسباب بازی هایی مثل «جغجغه» با رنگهای درخشان و براق می توانند موجب تحریک حواس پنجگانه کودک شوند. بازی هایی مانند «دالی بازی» و «قایم موشک بازی» در تقویت هوش و خلاقیت کودکان مؤثر می باشند. در انتخاب اسباب بازی باید به سن کودک توجه شود. اگر اسباب بازی مطابق سن کودک برای او خریداری شود، در بالا بردن قدرت تفکر و خلاقیت او کمک شایانی خواهدکرد. اسباب بازی های آموزشی مثل کره ی هوش، جورچین ها و خانه سازی برای کودکان یک سال به بالا مناسب است و از سه سالگی به بعد نقش اسباب بازی هایی مانند عروسک، ماشین و بازی های تقلیدی مثل خاله بازی می تواند قوه ی تخیل کودک را افزایش دهد. انجام بازی های هوش و طرح معما، برای بکارگیری فکر کودک، باعث می شود تا کودک قوه ی فکر و تخیل خود را به کار بیندازد، جوانب مختلف مسأله را در نظر بگیرد و سعی در حل مسأله کند. کودکی که مسائل مختلفی را به شکل بازی یا معما حل می کند، در برخورد با مسائل زندگی، مسائل علمی و … به همین شکل عمل می کند زیرا یاد گرفته است که مسأله را از زاویه های مختلف نگاه کند و راه حل مناسب برای آنها بیابد.

منبع: motahedi.blog.ir

بازی ها و اسباب بازی های مناسب برای کودکانبا توجه به انواع مختلف بازی ها (جسمی(Physical)، تقلیدی(Imitative)، ساختنی (Constructive)و خلّاق(Crative)) و در نظرگرفتن ویژگی های جسمی، عاطفی، اجتماعی و فکری کودکان از تولد تا دوازده سالگی، فهرستی از بازی ها و اسباب بازی های مناسب برای سنین مختلف پیشنهاد می شود:از تولد تا 12 ماهگیبازی بدنی که حتی در نخستین ماه ها آغاز می شود، عمدتا به رشد و تکامل اعمال حرکتی درشتHarsh motor functions)) مانند کنترل اعضا، تنه و سر کمک می کند. ماه اول و دوم پس از تولد، کودک علاقه به فعالیت های عضلانی، لگدزدن، برگشتن، غلتیدن، تکان دادن دست ها و سایر حرکات شناخته بدنی دارد. در یک ماهگی جغجغه را لمس نموده و زود می اندازد. در 5/2 ماهگی می تواند جغجغه را تکان دهد و یکی از سرگرمی های او بیرون آوردن صداهای مختلف از حنجره است. از حدود 2 یا 3 ماهگی بازی اکتشافی که به صورت بازی با انگشتان است آغاز می شود. از 1 تا 4 ماهگی صدا و رنگ را کشف می کند.کودک هنگامی به اسباب بازی نگاه خواهد کرد که اسباب بازی در معرض دید او قرار گیرد. از سه ماهگی به بعد علاقه اش به اسباب بازی شدیدتر خواهد شد. از این رو، می کوشد با حرکت هر دو دست، اسباب بازی را به سوی خود بکشد و با آن تماس حاصل نماید. در چنین سنی می توان یک جسم حرکت کننده را روی تختخواب بچه آویخت و تصاویر رنگی در اتاقش قرار داد.یک جغجغه یا اسباب بازی به آرامی در کنار چشمان کودک حرکت دهید به طوری که چشمان وی مسیر حرکت اسباب بازی را دنبال کند. به کودک اجازه دهید یک شی ء (جغجغه، پیمانه پلاستیکی و…) را که در دستانش می باشد چنگ بزند، به صدا درآورد و آن را تکان دهد. این کار موجب سرگرمی کودک می شود.کودک در 5/4 ماهگی هر شی ء را که می بیند و در دسترسش قرار دارد برمی دارد، به طرف دهان می برد، می مکد، تکان می دهد و پرت می کند. اشیای مختلفی (مانند قطعات و پیمانه ها…) در اختیارش قرار دهید تا آن ها را بگیرد. از آن جا که کودک احتمالاً دوست دارد این اشیا را در دهان قرار دهد، پیشاپیش از اندازه و تمیز بودن آن ها، که قابل بلعیدن نباشند، اطمینان پیدا کنید. با تکان دادن یک جغجغه در پشت سر کودک، به او اجازه برگشتن و گرفتن آن را بدهید.در پنج ماهگی بررسی اسباب بازی ها با چشم، خیره شدن به دست ها و زیاد شدن حرکات صدایی موجب تفریح و لذت کودک است. وقتی که مکعبی در دسترس کودک قرار می گیرد، با خوشحالی آن را می گیرد.

منبع: کودکان و اسباب بازی ها (با تأکید بر روان شناسی بازی)

آیا می‌دانید یکی از دلایلی که در یکی دو دهه گذشته سبب افزایش فاصله میان فرزندان و والدین شده است، این است که برخی والدین به دلیل مشغله زیاد، دیگر فرصت بازی کردن با فرزندانشان را ندارند؟

آیا می‌دانید یکی از دلایلی که در یکی دو دهه گذشته سبب افزایش فاصله میان فرزندان و والدین شده است، این است که برخی والدین به دلیل مشغله زیاد، دیگر فرصت بازی کردن با فرزندانشان را ندارند؟

در حال حاضر بیشتر نگرانی والدین، کسب درآمد و برآوردن احتیاجات روزانه کودکانشان می‌باشد و کمتر برای کودکان وقت می‌گذارند. بازی با کودکان سبب می‌شود تا حد زیادی فاصله والدین با فرزندانشان کمتر شده و به روحیات و خلقیات او بیشتر پی‌ببرند. همچنین بازی کردن با کودکان باعث می‌شود تا از دنیای پرهیاهوی امروزی فاصله گرفته و به دنیای پاک و ساده کودکان قدم بگذارند ،دنیایی متمایز از دنیای بزرگسالان با قیود و قوانین دست و پا گیر آنها

b1